Thursday, November 10, 2022

एका डोळ्यात सपन...


तिच्या पापणीची ओल 
तुला दिसायाची नाही... 
खोल विहिरीचा तळ 
तशी तुझी माझी आई!

आईवडिलांवरची कविता मी सहसा म्हणत नाही. नॉस्टेलजिक वगैरे व्हायला होतं.
   ज्येष्ठ स्वाध्यायी लहानू सखाराम कापसे यांच्या पत्नी शशिकला कापसे यांच्या प्रथम स्मृतिदिनी कापसे परिवाराने मंजुळा मंगल कार्यालयात आयोजित केलेल्या या कार्यक्रमात कवी राजेंद्र उगले यांच्यासह युवाकवी प्रशांत केंदळे, रवींद्र मालुंजकर सर , सुभाष काजळे, गुलाब पवार साहेब आणि मी सहभागी झालो होतो. सर्वांनी आई वडिलांच्या कविता म्हटल्या.

'मातृपितृकाव्यांजली'तून अनोखी आदरांजली वाहताना वातावरण भारून गेलं होतं. 
  
'माय जिव्हाळा जिव्हाळा/जणू मायेचा लव्हाळा
तिच्या आशीर्वादे सरे/जीवनातला उन्हाळा...'

     यासारख्या मातेच्या प्रेमळ जिव्हाळ्याला शब्दबद्ध करणाऱ्या कविता सादर करत कवी राजेंद्र उगले यांनी उपस्थितांना मंत्रमुग्ध केले तर कवी प्रशांत केंदळे यांनी सादर केलेल्या-

'माय अमृताचा घडा/माय प्राजक्ताचा सडा
माय रोज शिकविते/मला जीवनाचा धडा...'

     या कवितेने उपस्थितांचे डोळे पाणावले. मी

'लेकराच्या सुखासाठी/आई-बापाचं कष्टणं
देई लेकराच्या हाती /आई शिक्षणाचं धन...'

     ही कविता म्हटली.. गुलाब पवार यांनी 'आई तुझ्या मूर्तिवाणी, या जगात मूर्ती नाही...'आणि सुभाष काजळे यांनी कविश्रेष्ठ बा.भ.बोरकर यांची 'देखणे ते चेहरे जे प्रांजळाचे आरसे...' ही कविता सादर करत मैफिल उंचीवर नेली. आई-वडिलांनी केलेल्या संस्कारांची जाणीव ठेवून पुढच्या पिढीने समजूतदारपणे वागल्यास हे जग निश्चित सुंदर होईल. कुटुंबातील ज्येष्ठांचा आदर केल्यास भारतीय संस्कृतीसह कुटुंबव्यवस्था टिकून राहील, असा आशावाद कवींनी व्यक्त केला. ज्येष्ठ सामाजिक कार्यकर्ते शिवाजी राजोळे यांनी श्रद्धांजली अर्पण केली. अजय कापसे, प्रदीप कापसे, मनोज कापसे, अंकुश कापसे, सुमीत कापसे यांनी संयोजन केले.

सोबत मी सादर केलेली कविता...

एका डोळ्यात सपन!

एका डोळ्यात सपन 
दुज्या डोळ्यात जपणं 
देई लेकराच्या हाती 
आई शिक्षणाचं धन

तिच्या पापणीची ओल 
तुला दिसायाची नाही 
खोल विहिरीचा तळ 
तशी तुझी माझी आई 
अडचणीच्या वेळेला 
तिचं धीराचं बोलणं 
देई लेकराच्या हाती 
आई शिक्षणाचं धन

राब राबता राबता 
होई काळजाचा चुरा 
तरी घडवी जोमानं 
तिच्या कौतुकाचा हिरा 
काळजाच्या पायथ्याला 
तिच्या घामाचं शिंपण...

इडापीडा जाण्यासाठी 
करी उपास तापास 
लेक राहिला उपाशी
तिचा अडकला घास 
देवळाच्या पायरीला 
तिच्या नावाचं चांदणं...

तिचा डोक्यावर हात 
तुझी लाखाची कमाई 
उभं आयुष्य सरून 
पुन्हा उरते रे आई 
लेकराच्या सुखासाठी 
आईबापाचं कष्टणं..
देई लेकराच्या हाती 
आई शिक्षणाचं धन..

-राजेश्वर पांडुरंग शेळके.
9423542224

No comments:

Post a Comment

वास्तांगुणाहूंया!

🔳 *वास्तांगुणाहूंया!* _एक मुद्दा, एक विचार!_ *५ ऑगस्ट २०२६, बुधवार* लेखक - राजेश्वर शशिकला पांडुरंग शेळके,  ▪️ *वास्तांगुणाहूंय...