■
इतके अवलंबुन राहुन चालेल कसे?
सगळे इतरांवर टाकुन चालेल कसे?
कोण जवळचा आहे ते नंतर पाहू
गरजू जो, त्याला टाळुन चालेल कसे?
पूर्ण दिवाळे निघण्याची ही वेळ अता
अक्कल रस्त्यावर टाकुन चालेल कसे?
मालक असशिल... पण तसदी घे, ऊठ जरा
गल्ल्यावर फतकल मांडुन चालेल कसे?
डोक्याचे टक्कल झाकुन राहील म्हणुन
कंबरेचे लंगुट सोडुन चालेल कसे?
दुसऱ्यांचे करता करता मेलास गड्या
मित्रा, घरच्यांना विसरुन चालेल कसे?
कडु काळाची वेळ सभोती टपलेली
कळते तर, गाफिल राहुन चालेल कसे?
राजेश्वर शेळके, नाशिक
9423542224
■जरा अंधारल्यावर भोवती घोटाळतो मृत्यू
जरा अंधारल्यावर भोवती घोटाळतो मृत्यू
फिरवतो हात मायेने, जणू गोंजारतो मृत्यू
जगूही देत नाही अन् मरूही देत नाही बघ
असा कुठल्या प्रकाराने मला सांभाळतो मृत्यू
कुणाच्या ऐन आनंदात पडते मीठ मृत्यूचे...
सुखाचे ताट खेचुन दुःख त्याला वाढतो मृत्यू
जगाला त्रासलेला जीव जेव्हा यायचे म्हणतो
उचलणे त्यास मुद्दामून वेडा टाळतो मृत्यू!
अताशा खातरीचा राहिला नाही दवाखाना
तिथे म्हणतात, गणवेशात फेऱ्या मारतो मृत्यू
जगाला वाटते केली असावी आत्महत्या पण
खरेतर खून झाल्याची कहाणी सांगतो मृत्यू!
बुवा, बाबा,नवस अंगार,साधू, संत अन् योगी
अशा प्रत्येक मध्यस्थास जागा दावतो मृत्यू
कळो प्रत्येक प्राण्याला जिवाचे मूल्य, यासाठी
घडीभर मार्ग श्वासाचा अचानक रोखतो मृत्यू!
जगायाची प्रबळ इच्छा यमाशी झुंजते तेव्हा
लढाई जिंकणाऱ्याला... सलामी ठोकतो मृत्यू!
राजेश्वर शेळके, नाशिक
9423542224
■
दिखावा लागतो मित्रा दिखाव्याची गरज आहे
जगाला फक्त एखाद्या बहाण्याची गरज आहे
विजा घेऊन येणाऱ्या पिढ्यांनो थांबवा जथ्थे
इथे विझल्या पलित्यांना निखाऱ्याची गरज आहे
जरासे खट्ट झाले की जमाया लागते गर्दी
रिकामे लोक हे यांना तमाशाची गरज आहे!
तुझे रडणे, तुझी ओरड, तुझा कर्कश्य हा टाहो
तरी न्यायासनाला बस, पुराव्याची गरज आहे
घटस्फोटास दोघांनी दिला होकार आहे, पण
मुलांना नेमकी,आई नि बापाची गरज आहे!
सुखाच्या वळचणीला पोसला, त्याला कुठे कळते?
खरे जगणे कळाया खास दुःखाची गरज आहे!
-राजेश्वर शेळके
नाशिक
94235 42224
■
हो माझ्यातिल बाप हरवला आहे
मी पोराचा हात सोडला आहे
नियतीच्या दारात फाटली झोळी
अन दैवाने घास टाकला आहे
जगणे कसले...ही लंगड्याची शर्यत
अन मी खोटा पाय बसवला आहे!
या चंद्रांनो रात्र जागती ठेवू
सूर्याने अंधार पसरला आहे
फडफड केली पिंजऱ्यात पंखांनी
आकाशाने श्वास रोखला आहे!
रडण्याचा मज एक फायदा झाला
मी हसण्याचा मार्ग शोधला आहे
मेल्यावरही जीव जायचा नाही
मी शब्दांतुन श्वास ओतला आहे!
-राजेश्वर शेळके, नाशिक
9423542224
■
बूट आणि टाय
शाळेमधी आले बघ
बूट आणि टाय
मला बी आनशीन का
बाजारातून माय
ऐकलं का तू माझं
सांगतो मी काय
माझ्या बोलण्याकडं
ध्यान तुझं नाय।। शाळेमधी
लाल लाल टाय मी
गळ्यामधी बांधिन
काळे काळे बूट माझ्या
पायामधी घालीन
त्याच्याशिवाय शाळेत मी
जायाचो नाय।। मला बी..
पुस्तकं बी फाटलेली
दिली मला आणून
नवी वही बनवली
जूनी रद्दी फाडून
दप्तराची पिशवी बी
फाटकीच् हाय ।। मला बी..
का वं माय झाले तुझे
डोळे अशे वले
गरिबीनी आपल्या का
रडाया लावले
रडू नको माय तुला
मागणार मी नाय
नको बूट नको टाय
आणू नको काय
हाय तसा माय मी
शाळेला जाईन
शाळा शिकून एका दिवशी
सायेब व्हईन
सायबाला कसा दिसल
*कोट आणि टाय*
रडु नको माय
तुला मागणार मी नाय
रडू नको माय तुला...
....
मागणार मी नाय
©राजेश्वर शेळके
नाशिक
उजेड पेरत जातो
अंधाराच्या काठावर मी मशाल ठेवत जातो
उजेड पेरत जातो मी उजेड पेरत जातो!
इथे जन्मले सूर्य हजारो अमावस्येच्या पोटी
कर्तृत्वाची सजली गाणी सदैव त्यांच्या ओठी
त्या सुर्यांच्या किरणांना मी उदंड उधळत जातो...
माळावरच्या खडकामधुनी अंकुर जेथे फुटला
एक भरारी घेण्यासाठी राखेतून जो उठला
त्या जगण्याच्या जिद्दीला मी अखंड गिरवत जातो...
कष्टकऱ्यांच्या वस्त्यांमधली ज्योत जागते रात्री
धगधगत्या स्वप्नांना असते उजाडण्याची खात्री
त्या डोळ्यांचे भविष्य उज्ज्वल त्रिखंड गर्जत जातो...
राजेश्वर शेळके, नाशिक
9423542224
🔳 *वास्तांगुणाहूंया!* _एक मुद्दा, एक विचार!_ *५ ऑगस्ट २०२६, बुधवार* लेखक - राजेश्वर शशिकला पांडुरंग शेळके, ▪️ *वास्तांगुणाहूंय...
