■
गांजलेल्या माणसांनी सांग कोठे जायचे?
आसवांना प्यायचे, की उंबरे झिजवायचे?
मौक्तिके माळेतली एकेक निखळू लागली
मूर्तिके, कुठल्या फुलांनी मी तुला सजवायचे?
चेहऱ्यावर छापली होती सविस्तर काळजी
काय मी सांगू जगाला? कोणते लपवायचे?
पुण्य वाटुन घ्यायची जागा खरे तर इस्पितळ
पण तिथेही बेत दिसले रुग्ण वाटुन घ्यायचे
कर्जबाजारी घराचा मूक झाला हुंदका
घरधण्यामागे अता हप्ते कुणी फेडायचे?
( घेतली नाही कधीही काळजी झाडा तुझी
काय मागू मी तुला? अन् तू तरी का द्यायचे?)
या जगाला भेट दे तू एकदा ये विठ्ठला...
सोडशिल तूही स्वतःला देवबिव समजायचे!
जन्म देतानाच ही आज्ञा कपाळी गोंद तू
रिक्त हाती यायचे अन् रिक्त हाती जायचे!
बघ, तुला जमलेच तर, दे श्वास थोडासा मला
आणि त्या बदल्यात मित्रा, ने तुला जे न्यायचे!
-राज शेळके, नाशिक
9423542224
