हुद्दा आणि मुद्दा

◾

*हुद्दा आणि मुद्दा*

_एक मुद्दा, एक विचार!_

_03 डिसेंबर, बुधवार_

_लेखक - राजेश्वर शशिकला पांडुरंग शेळके, नाशिक._ 

▪️

*हुद्दा आणि मुद्दा*

   *ऑफिसला नवीन साहेब बदलून आले. त्यांची नवी कोरी चार चाकी गाडी आवारात आली, की बाकीच्यांना नुसता घाम फुटायचा कारण स्वभाव कडक, चिडका आणि तडक्या. पण चार-पाचच दिवस झाले असतील नसतील की बाहेर कोणी एक माणूस त्यांना भेटायला आल्याचं कळलं. ऑफिसमध्ये आल्याबरोबर त्याने पहिलंच वाक्य टाकलं, "ती बाहेर उभीय ती गाडी केवढ्याला द्यायची?"*

 *साहेबांचे डोळे चमकले. समोरच्या कागदांच्या गठ्ठ्यामधून नजर वर करत म्हणाले, "विकायची नाहीये ती." समोरचा म्हणाला, "पण मला घ्यायची आहे." साहेब तडकलेच, "अहो मला विकायची नाही म्हटलं ना? कोण तुम्ही?" समोरचा माणूससुद्धा भडकला, "पण मला घ्यायची आहे म्हटलं ना? किंमत सांगा! आणि ते तुमच्या हातातलं घड्याळ, ते पण आवडलं मला. त्याची पण किंमत सांगा. आणि आयफोन नवीन दिसतोय. हा पण घेऊन टाकतो. बोला!" म्हणत समोरच्या माणसाने चक्क टेबलावर पैशांचा ढीग मांडला. एक चेकबुकपण आपटलं. तोपर्यंत सगळा स्टाफ गोळा झाला. काय झालंय कोणाला कळेना. मग एक जुने पोक्त कर्मचारी हात जोडून म्हणाले, "साहेब, काही चुकलं असेल तर मोकळं सांगा. उगाच सगळ्यांना कोड्यात कशाला टाकताय?" यावर तो माणूस म्हणाला, "हा काल माझ्या बायकोला ‘भिकारी’ म्हटला!"*

   *आता मात्र सरसाहेबांचं तोंड पाहण्यासारखं झालं! म्हणाले, "कोण तुमची बायको?" माणसाने बायकोला हाक मारली. तिला पाहून तर साहेबांचा स्वतःच्या डोळ्यावर विश्वासच बसेना. ऑफिसमधल्या साध्या वर्ग चार कर्मचारी होत्या त्या! या बाईचा नवरा इतका श्रीमंत? साहेबांच्या डोक्याचा पार खकाणा झाला!*

 *काल 'टेबलवर पाण्याचा ग्लास का भरून ठेवला नाही?' म्हणून ते तिच्यावर भडकले होते, आणि नको-नको ते ऐकवलं होतं, शिवाय बोलता बोलता बोलून गेले होते, "या फोर-क्लास लोकांना एकतर कामं मिळत नाहीत, मिळाली तर यांना कामं करण्याची अक्कल नसते. भिकारी कुठले!" पण आता समोरच्या माणसाला आणि त्याच्या श्रीमंतीला बघून त्यांना स्वतःच भिकारी असल्यासारखं वाटू लागलं. चेहऱ्यावर घाम जमायला लागला. त्याचा चिडलेला अवतार पाहून नकळत त्यांचे दोन्ही हात कानाकडे गेले आणि म्हणाले, “साहेब माफ करा. चुकून शब्द सुटला. यानंतर अशी चूक होणार नाही. मला तसं म्हणायचं नव्हतं.”*

 *समोरचा माणूस म्हणाला, “एवढ्या वेळ सोडून देतो, पण लक्षात ठेवा, वर्ग चार कर्मचारी हे तुमची शारीरिक धावपळ होऊ नये यासाठी असतात; जेणेकरून तुमची बुद्धी जास्त चालेल. ते तुमचे वैयक्तिक घरगडी किंवा नोकर नाहीत! त्यांचा सन्मान ठेवायला शिका; नाहीतर तुमचा हा सायबीपणा कचऱ्याच्या कुंडीत टाकायच्याही लायकीचा नाही! अजून एक, समोरच्याचा हुद्दा बघून त्याची लायकी ठरवत जाऊ नका, महागात पडेल एखाद्या दिवशी!” साहेबांनी मान हलवली.*

   *मंडळी, अहंकाराचा शेवट अपमानात होतो, तो असा!*

- राजेश्वर शशिकला पांडुरंग शेळके, नाशिक 

9423542224.

• सरांचे लेख नियमित मिळविण्यासाठी दुवा 

https://chat.whatsapp.com/EsoZ5SCsVxZJfbJ48x3ejJ?mode=ems_copy_t