हो, माझ्यातील बाप हरवला आहे

■

हो माझ्यातिल बाप हरवला आहे
मी पोराचा हात सोडला आहे

नियतीच्या दारात फाटली झोळी
अन दैवाने घास टाकला आहे

जगणे कसले...ही लंगड्याची शर्यत
अन मी खोटा पाय बसवला आहे!

या चंद्रांनो रात्र जागती ठेवू
सूर्याने अंधार पसरला आहे

फडफड केली पिंजऱ्यात पंखांनी
आकाशाने श्वास रोखला आहे!

रडण्याचा मज एक फायदा झाला
मी हसण्याचा मार्ग शोधला आहे

मेल्यावरही जीव जायचा नाही
मी शब्दांतुन श्वास ओतला आहे!

-राजेश्वर शेळके, नाशिक
9423542224

होता हाईल तेवढं आपण स्वतःच समजदार व्हायचं..

■

होता होईल तेवढं

मन थोडं मोठं करून 

थोडं उदार व्हायचं 

होता हाईल तेवढं आपण 

स्वतःच समजदार व्हायचं..

भांड्याला भांडं लागून 

घरात आवाज होतोच ना?

रांगतं मूल चालू लागल्यावर 

त्याचाही तोल जातोच ना?

मोठ्यांचही तसंच असतं,

त्यांनाही सांभाळून घ्यायचं..

मोठ्यांमध्येही लपलेलं असतं 

एक लहान मूल 

तेही कधी पांघरून घेतं

खोडकरपणाची झूल

त्यालाही कधी मोकळेपणाने 

मस्त रडू द्यायचं...

अधूनमधून येतच असतं

एखादं वादळ भेटायला 

एखादा अश्रू पुरेसा असतो 

माणसाचा धीर सुटायला 

संयमाचं तीर्थ थोडं 

हळूच मस्तकावर घ्यायचं...

कष्टाविनाच सगळं मिळावं 

असं होतं का कधी?

मोगरासुद्धा ऊन सोसतो

फुलून येण्याआधी!

प्रयत्नांच्या रोपट्याला 

ठरवून पाणी द्यायचं...

अहंकाराचा वारा लागून

बहकू शकतो माणूस 

थोडा इकडे थोडा तिकडे

 सरकू शकतो माणूस 

येतच कधीतरी भान माणसाला

पुन्हा माणसांत यायचं...

होता होईल तेवढ आपण 

स्वतःच समजदार व्हायचं...

राजेश्वर उर्फ राज शेळके, 

नाशिक

9423542224

बूट आणि टाय

■

बूट आणि टाय

शाळेमधी आले बघ
बूट आणि टाय
मला बी आनशीन का
बाजारातून माय
ऐकलं का तू माझं
सांगतो मी काय
माझ्या बोलण्याकडं
ध्यान तुझं नाय।। शाळेमधी

लाल लाल टाय मी
गळ्यामधी बांधिन
काळे काळे बूट माझ्या
पायामधी घालीन
त्याच्याशिवाय शाळेत मी
जायाचो नाय।। मला बी..

पुस्तकं बी फाटलेली
दिली मला आणून
नवी वही बनवली
जूनी रद्दी फाडून
दप्तराची पिशवी बी
फाटकीच् हाय ।। मला बी..

का वं माय झाले तुझे
डोळे अशे वले
गरिबीनी आपल्या का
रडाया लावले
रडू नको माय तुला
मागणार मी नाय
नको बूट नको टाय
आणू नको काय

हाय तसा माय मी
शाळेला जाईन
शाळा शिकून एका दिवशी
सायेब व्हईन
सायबाला कसा दिसल
*कोट आणि टाय*
रडु नको माय
तुला मागणार मी नाय
रडू नको माय तुला...
....
मागणार मी नाय

       ©राजेश्वर शेळके
            नाशिक

rajshelkesir@gmail.com
#9423542224.

पुण्यवानाला इथे मिळतात ना लेकी

■

लेकी

पुण्यवानाला इथे मिळतात ना लेकी

थेट स्वर्गातून अवतरतात ना लेकी

प्रेम त्यांना पाहिजे दुसरे नको काही

लेक भाग्याची म्हणा हसतात ना लेकी

खूप त्या करतात दंगा नाचगाणेही

पण घराची शिस्त ही जपतात ना लेकी

राग एखाद्या क्षणी येतोच बापाला

जाउ द्या बाबा पुन्हा म्हणतात ना लेकी

मागताना चार पैसे शिक्षणासाठी

चेहरा हसरा किती करतात ना लेकी

कोण देते ही समज या दोन डोळ्यांना

मायबापा पाहुनी शिकतात ना लेकी

त्या नसू दे या घराला काय मग किंमत

झोपडीचे देवघर करतात ना लेकी

झोपताना दृष्ट काढा रोज लेकींची

लाख नजरांशी किती लढतात ना लेकी

त्या नटाया लागल्यावर आरसा म्हणतो

अप्सरेसम देखण्या दिसतात ना लेकी

लग्न ठरताना सुना होकार देताना

हाय केवळ बाहुल्या ठरतात ना लेकी

बोल लेकाचा जिव्हारी लागतो जेव्हा

पापण्यांच्या भोवती जमतात ना लेकी

जीव लावा, खूप बोला, प्रेम द्या त्यांना

दो दिसांच्या पाहुण्या असतात ना लेकी!!

-राज शेळके, नाशिक

9523542224

उजेड पेरत जातो!

■

उजेड पेरत जातो

अंधाराच्या काठावर मी मशाल ठेवत जातो
उजेड पेरत जातो मी उजेड पेरत जातो!

इथे जन्मले सूर्य हजारो अमावस्येच्या पोटी
कर्तृत्वाची सजली गाणी सदैव त्यांच्या ओठी
त्या सुर्यांच्या किरणांना मी उदंड उधळत जातो...

माळावरच्या खडकामधुनी अंकुर जेथे फुटला
एक भरारी घेण्यासाठी राखेतून जो उठला
त्या जगण्याच्या जिद्दीला मी अखंड गिरवत जातो...

कष्टकऱ्यांच्या वस्त्यांमधली ज्योत जागते रात्री
धगधगत्या स्वप्नांना असते उजाडण्याची खात्री
त्या डोळ्यांचे भविष्य उज्ज्वल त्रिखंड गर्जत जातो...

राजेश्वर शेळके, नाशिक
9423542224

पापण्यांचे पाळणे करशिल कदाचित

■

पापण्यांचे पाळणे करशिल कदाचित 

वाट माझी पाहशिल; रडशिल कदाचित

एकट्याने चालणे वाईट नाही...

हे खरे पण, एकटा थकशिल कदाचित!

चेहऱ्यावर काजळी कोठून आली? 

लाख चिंताचा धनी असशिल कदाचित

ऐकल्यावर दोन शब्दाचा खुलासा

तू मला वेडा जरा म्हणशिल कदाचित

आठवण माझी तुला येईल जेव्हा

हासताना आसवे पुसशिल कदाचित

ज्या सुखासाठी उभे आयुष्य गेले

ते बघाया तू इथे नसशिल कदाचित

-राजेश्वर शेळके, नाशिक

9423542224

एक बाहुली घरात जेव्हा दंगा मांडत असते..

■

एक बाहुली घरात जेव्हा दंगा मांडत असते

थकलेले घर थकवा विसरुन क्षणभर हासत असते

शाळा भरली, शाळा सुटली, जे जे काही घडले

दप्तर टाकुन लेक अगोदर सगळे सांगत असते

हातामधला खाऊ अर्धा पप्पांना "खा" म्हणते

लेक भरवते अन बापाचे पोट टरारत असते

बापाच्याही नकळत त्याला वाचत असते मुलगी

परिस्थितीची पाने काही, तीही चाळत असते

मुलगी म्हणजे काटकसर अन ऐनवेळची लक्ष्मी

अडचण आली की गल्ल्यातिल चिल्लर नाचत असते

कुरकुरमाळ्या करता करता दुःख विसरतो बाबा

बापालाही लेक निरागस जगणे शिकवत असते!.

-राज शेळके, नाशिक