माणसे दुखवायची नसतात म्हटले ते
आणि वर छद्मीपणाने खास हसले ते
हाक जेव्हा मारली, तेव्हा कुणी नव्हते
आज त्यांचे काम अडले, अन प्रकटले ते!
ठेवली आधी नजर, ठरवून माझ्यावर
बैठका जमवून मग चघळीत बसले ते
ते कुठे गेले जयांना मी नको होतो?
की मला पाहून येथेही...निसटले ते?
दूरवर येणार होते सोबती माझ्या
चार कोसांवर थबकले, हाय थकले ते!
पांघरुण एका चुकीवर घालण्यासाठी
कैकदा केल्या चुका...मुद्दाम चुकले ते
फेकला ज्यांनी चिखल सर्रास दुनियेवर
आज त्यांची वेळ आली...फार चिडले ते!
-राजेश्वर शेळके
9423542224
No comments:
Post a Comment